Witaj w miejscu, w którym Twoja historia jest najważniejsza...
Nie musisz radzić sobie ze wszystkim samodzielnie
Psychologia kliniczna • diagnoza psychologiczna • trauma • EMDR • hipnoterapia • kryzys samobójczy • żałoba.
Nazywam się- Elżbieta Jędruszczak. Jestem psychologiem, doktorem nauk społecznych w dyscyplinie pedagogika, wykładowcą akademickim oraz naukowcem. Łączę działalność naukową i dydaktyczną z praktyką psychologiczną oraz doświadczeniem pracy klinicznej.
Prowadzę gabinet psychologiczny w Zamościu oraz konsultacje online.
W centrum mojej pracy pozostaje człowiek rozumiany całościowo – jego historia życia, aktualna sytuacja, emocje, sposób myślenia, relacje, funkcjonowanie poznawcze, reakcje organizmu na stres oraz doświadczenia, które mogły wpłynąć na jego obecne funkcjonowanie.
W pracy integruję wiedzę z zakresu psychologii klinicznej, psychotraumatologii, suicydologii oraz diagnostyki psychologicznej. Istotne znaczenie ma dla mnie indywidualizacja procesu pomocy – dobór sposobu pracy do potrzeb, możliwości, zasobów oraz aktualnego stanu psychicznego konkretnej osoby.
Podstawą relacji z pacjentem są dla mnie bezpieczeństwo, szacunek, poufność, uważność oraz poszanowanie autonomii i godności człowieka.
Pracuję przede wszystkim z młodzieżą i osobami dorosłymi, a także z osobami z niepełnosprawnościami oraz ich rodzinami.
Prowadzę również diagnostykę psychologiczną dzieci i młodzieży od odpowiednio do zgłaszanych trudności i celu badania.
Obszary mojej pracy
Pomagam osobom doświadczającym:
- depresji i obniżonego nastroju,
- zaburzeń lękowych, napadów paniki i fobii,
- kryzysów emocjonalnych i życiowych,
- następstw doświadczeń traumatycznych,
- trudności w regulacji emocji,
- przewlekłego napięcia i przeciążenia psychicznego,
- żałoby oraz doświadczenia straty,
- kryzysów rodzinnych i relacyjnych,
- kryzysu samobójczego oraz trudności pojawiających się po próbie samobójczej,
- trudności w zakresie koncentracji, organizacji działania i impulsywności,
- objawów mogących wskazywać na ADHD,
- problemów związanych z funkcjonowaniem osób z niepełnosprawnościami oraz ich rodzin.
Prowadzę również diagnozę ADHD u młodzieży i osób dorosłych, wykorzystując wywiad kliniczny, analizę historii rozwojowej oraz standaryzowane narzędzia diagnostyczne, w tym – w diagnostyce osób dorosłych – DIVA-5.
W zależności od wskazań i indywidualnych potrzeb w procesie pracy wykorzystuję także EMDR, hipnoterapię, psychoedukację oraz techniki wspierające regulację emocji i pobudzenia układu nerwowego.
Człowiek to więcej niż objaw
Bliskie jest mi podejście uwzględniające wzajemne oddziaływanie psychiki, ciała, układu nerwowego, relacji społecznych, środowiska życia oraz doświadczeń biograficznych.
Uzupełniam tę perspektywę o wymiar egzystencjalny i aksjologiczny – związany z poczuciem sensu, tożsamością, wartościami, autonomią, godnością i osobistym znaczeniem doświadczeń.
Dlatego w procesie diagnostycznym i terapeutycznym nie koncentruję się wyłącznie na pytaniu: „Jaki objaw występuje?”. Równie istotne jest dla mnie zrozumienie:
- co wydarzyło się w życiu danej osoby,
- jakie mechanizmy mogą podtrzymywać aktualne trudności,
- w jaki sposób wcześniejsze doświadczenia wpływają na obecne reakcje,
- jakie zasoby pozostają dostępne,
- co może pomóc w odzyskaniu poczucia bezpieczeństwa, wpływu i sprawczości.
W wybranych formach pracy wykorzystuję także kontakt z naturą i zwierzętami jako element wspierający oddziaływania psychologiczne. Nie traktuję go jako zastępstwa dla diagnozy czy terapii, lecz jako możliwe uzupełnienie procesu, dostosowane do potrzeb konkretnej osoby.
Praktyka kliniczna, nauka i dydaktyka
Moja aktywność zawodowa obejmuje trzy wzajemnie uzupełniające się obszary: praktykę psychologiczną, działalność naukowo-badawczą oraz dydaktykę akademicką.
Jako doktor nauk społecznych i badaczka kontynuuję działalność naukową, rozwijając projekty związane przede wszystkim z psychologią kliniczną, zdrowiem psychicznym, traumą, kryzysem psychicznym, suicydologią, regulacją emocji oraz dobrostanem człowieka.
Interesuje mnie szczególnie możliwość łączenia wyników badań z praktyką kliniczną – tak, aby obserwacje wynikające z pracy z pacjentem mogły prowadzić do formułowania kolejnych pytań badawczych, a wiedza naukowa znajdowała zastosowanie w rzeczywistych problemach osób korzystających z pomocy psychologicznej.
Opracowałam dwa autorskie modele koncepcyjno-badawcze, których pierwsze założenia zostały poddane badaniom pilotażowym. Projekty te pozostają w dalszym rozwoju – są przeze mnie analizowane, modyfikowane i przygotowywane do kolejnych etapów weryfikacji wraz z gromadzeniem nowych danych.
Badania pilotażowe traktuję jako etap wstępny procesu naukowego, pozwalający ocenić założenia modelu, dopracować metodologię oraz formułować kolejne hipotezy badawcze. Nie są one dla mnie końcem badań, lecz początkiem dalszej systematycznej weryfikacji.
Rozwijam również dorobek naukowy związany z dalszą ścieżką akademicką. Szczególnie interesują mnie projekty interdyscyplinarne, łączące psychologię, nauki o zdrowiu, psychiatrię, psychotraumatologię oraz nowe technologie stosowane w ochronie zdrowia psychicznego.
W obszarze moich zainteresowań naukowych i klinicznych znajdują się także nowoczesne metody wspomagające leczenie zaburzeń psychicznych, w tym TMS – przezczaszkowa stymulacja magnetyczna, analizowana przeze mnie w perspektywie interdyscyplinarnej współpracy ze środowiskiem medycznym.
Działalność dydaktyczna pozwala mi natomiast pozostawać w stałym kontakcie ze środowiskiem akademickim, przekazywać wiedzę oraz konfrontować praktykę kliniczną z aktualnymi kierunkami rozwoju psychologii i nauk o zdrowiu.
Forma konsultacji
Oferuję:
konsultacje stacjonarne w Zamościu,
konsultacje online,
a w uzasadnionych przypadkach – również możliwość konsultacji w miejscu pobytu osoby, której stan zdrowia lub ograniczona mobilność znacząco utrudniają dotarcie do gabinetu.
Możemy zacząć od rozmowy
Nie musisz przychodzić z gotową diagnozą ani dokładnie wiedzieć, jak nazwać to, czego doświadczasz.
Pierwsza konsultacja służy poznaniu Twojej sytuacji, wstępnej ocenie zgłaszanych trudności oraz określeniu możliwego dalszego kierunku pomocy.
Czasami pierwszym krokiem do zmiany jest możliwość opowiedzenia swojej historii komuś, kto naprawdę chce ją zrozumieć.

Moja misja
Towarzyszenie drugiemu człowiekowi w doświadczeniu cierpienia oraz w procesie odzyskiwania zdrowia, równowagi i sprawczości.
Pomoc psychologiczną rozumiem jako proces, w którym człowiek może lepiej zrozumieć własne doświadczenia, odzyskać dostęp do swoich zasobów i stopniowo odbudowywać wpływ na własne życie.
Zdrowienie nie oznacza wymazania przeszłości ani życia bez trudnych emocji. Oznacza możliwość takiego przepracowania doświadczeń, aby przestały one w sposób dominujący określać teraźniejszość i przyszłość.
Moją rolą jest towarzyszyć, pomagać rozumieć, wspierać w zmianie i tworzyć warunki, w których człowiek może odzyskiwać to, co kryzys, trauma czy choroba psychiczna czasowo ograniczyły: poczucie bezpieczeństwa, autonomii, nadziei i sprawczości.
Wartości, na których opieram swoją pracę
Godność i podmiotowość
Człowiek pozostaje kimś więcej niż diagnozą, objawem czy trudnym doświadczeniem. Szacunek dla jego autonomii, granic, wartości i indywidualnej historii stanowi podstawę każdej relacji pomocowej.
Bezpieczeństwo i zaufanie
Zmiana wymaga przestrzeni, w której można mówić również o tym, co bolesne, trudne lub wstydliwe, bez obawy przed oceną. Dlatego szczególne znaczenie przypisuję przewidywalności, poufności i budowaniu poczucia bezpieczeństwa w relacji.
Indywidualne spojrzenie na człowieka
Nie istnieje jedna metoda odpowiednia dla wszystkich. Sposób pracy powinien wynikać z diagnozy, aktualnego funkcjonowania, potrzeb, zasobów i możliwości konkretnej osoby.
Relacja i współpraca
Dobra relacja terapeutyczna tworzy warunki do pracy nad zmianą. Traktuję pacjenta jako aktywnego uczestnika procesu, a cele i kierunek pracy ustalamy wspólnie, z poszanowaniem jego autonomii i tempa.
Odpowiedzialność naukowa
Jako psycholog i naukowiec przywiązuję szczególną wagę do krytycznego myślenia, aktualnej wiedzy oraz rzetelnej oceny stosowanych metod. Nauka nie jest dla mnie zbiorem gotowych odpowiedzi, lecz procesem ciągłego stawiania pytań, weryfikowania założeń i doskonalenia praktyki.
Całościowe rozumienie zdrowia psychicznego
Funkcjonowanie psychiczne pozostaje w związku z ciałem, układem nerwowym, doświadczeniami życiowymi, relacjami, środowiskiem oraz systemem wartości. Dlatego w pracy uwzględniam różne wymiary funkcjonowania człowieka, nie sprowadzając problemu wyłącznie do pojedynczego objawu.
Natura jako przestrzeń wspierająca
Kontakt z naturą i zwierzętami może stanowić uzupełniający element pracy psychologicznej, szczególnie w obszarze regulacji napięcia, budowania poczucia bezpieczeństwa i kontaktu z własnym doświadczeniem. Wykorzystuję go wtedy, gdy odpowiada potrzebom konkretnej osoby.
Nadzieja i możliwość zmiany
Kryzys może czasowo ograniczyć zdolność dostrzegania przyszłości i własnych możliwości. Jednym z celów pomocy psychologicznej jest stopniowe odzyskiwanie perspektywy oraz przekonania, że zmiana jest możliwa.
Moje podejście – człowiek jako osoba w wielu wymiarach
W pracy psychologicznej przyjmuję całościową perspektywę funkcjonowania człowieka, zbliżoną do współczesnego modelu biopsychospołecznego, uzupełnionego o wymiar egzystencjalny i aksjologiczny. Oznacza to, że trudności psychiczne analizuję nie tylko przez pryzmat objawów, lecz także w kontekście historii życia, stanu zdrowia, funkcjonowania układu nerwowego, relacji, doświadczeń traumatycznych, środowiska oraz indywidualnego systemu wartości.
Inspiracją dla takiego sposobu myślenia jest również teoria warstwicowa prof. Stefana Kunowskiego. Traktuję ją jako koncepcję pomocną w rozumieniu wielowymiarowości rozwoju człowieka, a nie jako model kliniczny czy diagnostyczny. Pozwala ona zwrócić uwagę na wzajemne przenikanie się kilku obszarów funkcjonowania:
- biologicznego – zdrowia somatycznego, snu, poziomu energii, reakcji układu nerwowego i fizjologii stresu,
- psychicznego – emocji, procesów poznawczych, osobowości i sposobów interpretowania doświadczeń,
- społecznego – relacji, więzi, rodziny, pracy i pełnionych ról,
- kulturowego – norm, wzorców, środowiska wychowawczego i znaczeń nadawanych doświadczeniom,
- aksjologiczno-egzystencjalnego – wartości, poczucia sensu, tożsamości, godności, wolności i nadziei.
Szczególnie ważny jest dla mnie ostatni z tych wymiarów. W języku bardziej osobistym ujmuję go słowami:
„Terapia zaczyna się od leczenia duszy.”
Nie traktuję tego określenia dosłownie ani medycznie. Jest ono dla mnie metaforą pracy nad poczuciem własnej wartości, tożsamością, sensem, nadzieją i sposobem, w jaki człowiek rozumie siebie oraz swoją historię.
Proces zdrowienia nie polega na wymazaniu przeszłości ani na dążeniu do życia pozbawionego trudnych emocji. Jego celem może być stopniowe odzyskiwanie większej zdolności do regulowania emocji, budowania bezpieczniejszych relacji, korzystania z własnych zasobów oraz podejmowania decyzji zgodnych z własnymi wartościami.
Dlatego w swojej pracy staram się łączyć rozumienie objawów z rozumieniem człowieka, który ich doświadcza. Diagnoza, metody terapeutyczne i wiedza naukowa pozostają ważnymi narzędziami, ale zawsze są osadzane w indywidualnym kontekście osoby, jej historii, potrzeb i możliwości.
Jak wygląda WSPÓŁPRACA ?
Konsultacje

Każda osoba zgłasza się z inną historią, innymi potrzebami i na innym etapie swojej drogi. Dlatego nie rozpoczynam pracy od wyboru metody, lecz od zrozumienia sytuacji, z którą przychodzisz.
1. Pierwsza konsultacja
Pierwsze spotkanie służy poznaniu Twojej sytuacji, określeniu najważniejszych trudności oraz ustaleniu, czego aktualnie potrzebujesz.
Nie musisz wiedzieć, czy potrzebujesz terapii, diagnozy, interwencji kryzysowej czy kilku konsultacji. To ustalamy wspólnie.
2. Rozpoznanie potrzeb
Na podstawie rozmowy określamy możliwy kierunek dalszego postępowania.
Może nim być:
- konsultacja psychologiczna,
- diagnoza psychologiczna,
- krótkoterminowe wsparcie,
- interwencja kryzysowa,
- praca terapeutyczna,
- konsultacja z lekarzem psychiatrą lub innym specjalistą,
- połączenie kilku form pomocy.
3. Indywidualny plan pracy
Jeżeli decydujemy się na dalszą współpracę, ustalamy cele oraz sposób pracy.
Nie stosuję jednego schematu wobec wszystkich osób. Metoda jest dobierana do człowieka, a nie człowiek do metody.
4. Ocena postępów
W trakcie współpracy regularnie przyglądamy się temu, czy przyjęty kierunek rzeczywiście odpowiada Twoim potrzebom.
Jeżeli sytuacja tego wymaga, możemy zmienić cele, sposób pracy albo włączyć dodatkową konsultację specjalistyczną.Kiedy warto zgłosić się po konsultację?
Nie trzeba czekać, aż trudność stanie się kryzysem.
Warto rozważyć spotkanie, gdy zauważasz, że:
- emocje zaczynają utrudniać codzienne funkcjonowanie,
- coraz trudniej samodzielnie poradzić sobie z napięciem lub lękiem,
- przeżywasz stratę lub ważną zmianę życiową,
- przeszłe doświadczenia nadal wpływają na teraźniejszość,
- pojawiają się trudności z koncentracją, organizacją lub regulacją emocji,
- czujesz przeciążenie, bezradność albo utratę poczucia wpływu,
- po prostu potrzebujesz zrozumieć, co się z Tobą dzieje.
Nie musisz od razu wiedzieć, czego potrzebujesz.
Pierwsza konsultacja pomoże nam wspólnie określić najlepszy kierunek dalszej pracy.
INFORMACJE PRAKTYCZNE – GABINET, KONTAKT, CENA
Kontakt i informacje praktyczne
Gabinet Psychologiczny dr Elżbiety Jędruszczak
ul. Partyzantów 60, I piętro, Zamość
Telefon: 664 051 457
E-mail: ejedruszczak@gmail.com
Pierwsza konsultacja
45 minut – 180 zł
Podczas pierwszego spotkania ustalamy zakres dalszej współpracy oraz jej koszt.
Diagnoza i badania psychologiczne
Koszt diagnozy, testów psychologicznych, obserwacji oraz przygotowania dokumentacji ustalany jest indywidualnie, zależnie od zakresu badania i zastosowanych narzędzi.
Przygotowuję również zaświadczenia, opinie psychologiczne i dokumentację na potrzeby szkół, lekarzy, instytucji oraz postępowań sądowych – w zakresie wynikającym z przeprowadzonego badania i kompetencji psychologa.
Wizyty odbywają się po wcześniejszym umówieniu terminu.







